Elgen

Dagene blir blekere 

og tømmer seg 

i skumringen 

bak granskogen. 

Alltid på vakt 

og med et øye 

på det stadig 

mykere underlaget 

går jeg gjennom myra

og leser luft og vegetasjon 

med en presisjon 

du ikke ville forventet 

av en som sover 

halve vinteren 

og hengir seg 

til nakenhetens mysterier 

når det er mørkt. 

I porten venter elgen 

med sin trombone av sølv. 

Elgen. Jeg går i ett med myra. 

Jeg ler av døden.