Broder Quaestor, rekk meg handa di. Det kviler eit kosmisk slør over sanningane som vert utbroderte i parablane du fortel i netter som denne. Auga dine stirar inn i tomrommet bak dei språklege konstruksjonane, brenn vekk det råtnande kjøtet som heng att på knoklane vi verjar oss med mot inntrengjarar og tjuvar i natta. Eg undrast: kven torer sløkkje elden når tigeren går der ute og brekar som eit nyfødd lam. Broder Quaestor, når vil hammarslaga stilne?
Kommentarer
Legg inn en kommentar